Ga direct naar


Ogenblik 32

Ogenblik 32

janna32woensdag 10 november 2010 14:15

Soms is het helemaal niet erg als je eens even alleen bent. In een dierenwereld waar je altijd als kuddedier door het leven gaat is het heerlijk om even alleen te zijn. En alleen zijn wil nog niet zeggen dat je dan eenzaam bent. In mijn kudde kun je eenzaam zijn, als de andere koeien geen aandacht voor je hebben of je niet serieus nemen. Maar als ik mezelf even terugtrek dan geeft me dat alleen maar een goed gevoel. Het overkwam me afgelopen week.

Ik was met de kleinste groep koeien, 21 in totaal, naar de stal gewandeld. We mochten naar binnen. Koud was het nog niet, maar wel erg nat. En het lekkere gras raakte op. In de stal hebben we 4 grote vakken. In ieder vak kunnen ongeveer 10 tot 15 koeien en kalveren lopen. Tot mijn groot genoegen lag ik zomaar alleen in een groot vak, heerlijk rustig, genietend van alles wat er om me heen gebeurde. Onze mensen druk in de weer om de stal op winterorde te brengen, zodat ook de andere koeien naar binnen kunnen. De paarden zichtbaar genietend, dat wij onze beautyfarm weer gaan bekoeien. Want ja, zo voelde het die dag wel even, toen ik daar heerlijk op vers stro, mijn kop kompleet leeg kon denken.

Maar de rust duurt niet lang, want hier op de boerderij gebeurt altijd van alles. Auto’s met karren, je zou het onze touringcars kunnen noemen, komen het erf op rijden. Er gaan een drietal jongens naar Sint Nicolaasga waar ze hun opleiding verder voltooien. Ruters Aalt is in zijn eentje een avontuur begonnen in de omgeving van Gorredijk. Ruters Fokke en Janna 138 gaan in Koudum veel reclame voor ons ras maken. En hopelijk zullen ook de weilanden rond Joure straks rood kleuren van de Friese Roodbonten. Hibma en Anneke zijn letterlijk de voorlopers. Prachtig dat deze dieren allemaal een plek krijgen in onze mooie Friese provincie. Maar de mooiste plek op aarde is hier op Rispens State. Die is niet te evenaren. Ik moet opstaan, de super grote box waar ik in lig te mijmeren moet worden ingeruimd. Eigenlijk is het de box van onze mooie donkerrode stier en nog wat moeders met pubers.

De grote staldeuren gaan open en ook de grote groep koeien, 38 in totaal, komt binnen. Het is een drukte van belang . Kalveren roepen om hun moeders en moeders roepen om hun kalveren. Langzamerhand heeft iedereen zijn plekje gevonden. Het hooi, dat op de voergang ligt kan genuttigd worden. Lekker structuurrijk voer na al dat slappe najaarsgras.

De komende dagen zullen wel weer besteed worden aan toiletteren, zodat we heerlijk de winterperiode in kunnen gaan. Ik zie er al naar uit dat mijn nagels en haren geknipt worden.

Het alleen zijn is voorbij. Mijn beide dochters staan aan mijn zijden; één aan de linker en één aan mijn rechterzij. We gaan weer lekker liggen om te herkauwen. Het was een enerverende dag. 

Tot een andere keer. Dikke tút.

JANNA.

 

« Terug





Snelkoppelingen