Ga direct naar


Ogenblik 28

Ogenblik 28

janna32woensdag 19 mei 2010 21:09

Ver verwijderd van technisch geweld, lig ik heerlijk in een oase van positief natuurgeweld. Een eindje verwijderd van de andere koeien en kalveren geniet ik van alles wat groeit en bloeit op deze aarde. Grassen en allerhande planten zijn met een mysterieuze kracht door de aardkorst heengebroken. Na verloop van tijd zie je dat veel planten hun pracht tonen en gaan bloeien. Te denken valt aan de vele paardenbloemen, boterbloemen, madeliefjes en de zuringen, die voor een afwisselend kleurenspel zorgen. Een kleurenspel waar menig kunstschilder jaloers op zou worden. De grassen, die ons van dagelijks voedsel voorzien, gaan later bloeien.

Het is een pracht in de Ruterpolder. De muzikale omlijsting wordt verzorgd door de grutto’s, kieviten, tureluurs en scholeksters, die hier massaal zitten te broeden en erg vrolijk zijn, omdat de eerste jongen al uit de dop gekropen zijn. Wij kunnen hier volop van genieten, omdat we allemaal weer buiten lopen in deze grazige weiden. Twee koeien zijn nog niet buiten. Henske en Hester moeten nog even binnen blijven, omdat ze binnenkort gaan bevallen. Ook onze mannelijke vriend Ruters Heinse blijft nog even binnen. Hij zal zich nog een maand moeten vermaken in de stal. Om ons daarna in de maanden juli en augustus van nieuw zaad te voorzien, zodat er weer bevruchting van onze eicellen kan plaatsvinden om de populatie Friese Roodbonten te waarborgen. Maar gelukkig zijn we nog steeds in tel. Een paar weken geleden liep er nog een hele groep mensen met de boer door de polder, die zeer geïnteresseerd in ons waren. Later hoorde ik van Annie dat het boeren waren uit de omgeving van Greonterp. Nou als één van onze kinderen nog eens zou kunnen verhuizen naar de omgeving waar Gerard Reve woonde en zijn verhalen schreef dan zou dat wel leuk zijn. Het is bijna op loei-afstand.

Plotseling zie ik tussen de huizen door allemaal mensen lopen met rugzakken op. Al broodetend en waterdrinkend bewegen ze zich voort richting Jutryp. Ze lopen de Elfstedentocht. De Elfstedentocht en IJlst, onlosmakelijk met elkaar verbonden. Technisch geweld rijdt ook de Elfstedentocht in de vorm van allerlei antieke auto’s en motoren. En dan nog fysiek geweld in de vorm van roeiers en fietsers die een dezer dagen proberen deze tocht te voltooien.

Een van mijn mensen komt naar me toe en vraagt: ‘hoe gaat het met je Janna?’ Rustig kom ik overeind en zeg tegen de boer dat het goed gaat. Langzaam loop ik naar de andere koeien. De kalveren zien me aankomen en komen al dansend en huppelend naar me toe. Ze zijn blij van geest, waarschijnlijk door alle pinksterbloemen die volop in de polder bloeien.

Nog een mooie bloeimaand toegewenst!

 

Dikke tút,

Janna

 

 

« Terug





Snelkoppelingen