Ga direct naar


Ogenblik 24

Ogenblik 24

janna32vrijdag 12 februari 2010 20:45

Ik zou willen dat ik kon schilderen. Dan zou ik prachtige schilderijen maken van de natuur en ook zou ik mensen willen schilderen of zelfs één van mijn vriendinnen uit de stal. Of onze stier met zijn mooie donkerrode kop en guitige oogopslag. Dat schilderij is in mijn beleving dan te vergelijken met ‘de stier van Paules Potter’, alleen nu zou het de naam 'de stier van Janna’ krijgen.

Eerst zou ik mijn ezel en penceel mee naar buiten nemen. Jazeker, u leest het goed, naar buiten toe. Bij mooi weer, gaat de grote houten schuifdeur van onze stal open en kunnen we een klein eindje naar buiten lopen. Alleen het eerste vak in onze stal kan van dit voorrecht genieten. Ik heb geluk dat ik in het eerste vak zit. We hebben 3 vakken in onze stal. Op deze manier zijn we in drie groepen verdeeld. Ik zit dus in de grote groep 1 en wij kunnen naar buiten toe. Afgelopen periode liepen we soms een klein beetje in de sneeuw. Van de Ruterpolder had ik dan een mooi tafereel kunnen maken. Donkere bomen langs de boerderij met op de achtergrond onze drie paarden, die alle dagen even naar buiten gaan om in het veld te hollen en te rollebollen. Maar helaas is het er nooit van gekomen.Mijn hele leven heb ik gewijd aan eten en drinken, slapen en kinderen opvoeden. Nu, op wat latere leeftijd, kom ik eigenlijk wat tot rust. Ik voel me daar goed bij, ben in goede conditie en zie er goed uit. Eigenlijk zit ik dus best wel goed in mijn donkerrode vel. Zo komt dan ook de vraag wel eens bij me boven of ik nog wel zin heb in een nieuwe relatie. Wil ik eigenlijk nog wel kinderen? Vorig jaar heb ik 2 kinderen grootgebracht, dus wat dat betreft kan ik best wel een jaartje overslaan. Alhoewel ik trouwens best wel jaloers ben op al mijn vriendinnen, die straks weer een kalfje krijgen. Want ja, het voorjaar staat weer voor de deur en dat betekent nieuw leven in de stal. Natuurlijk weet ik ook wel dat we aan ons nageslacht moeten werken om dit ras in stand te houden. Gelukkig is er vanuit de provincie belangstelling voor ons. Afgelopen week is Boukje met haar dochter naar Hitzum vertrokken.

Wij zijn gewild, omdat wij sober leven, een goed karakter hebben en efficiënt werken. Zo zie je maar weer. Al het goeie komt van Friese Roodbonte koeie!

Tot een andere keer, dikke tut

JANNA.

 

« Terug





Snelkoppelingen