Ga direct naar


Ogenblik 23

Ogenblik 23

janna32maandag 25 januari 2010 22:25

We schrikken ons rot. Plotseling staan we allemaal op scherp. Wat is dat voor geluid? Na een paar minuten is het er weer. “Kijk”, zegt Aeltsje, “daar bij het staldoek glijdt iets naar beneden. En ja hoor, dan zie ik het ook: het is sneeuw dat van het dak naar beneden roetsjt. Het doet een beetje lawineachtig aan en met een vreemd, schurend geluid stort het naar onderen. Het hoopt zich op rond de stal. De dooi, een soort opwarming van de aarde, zal het nu wel snel doen smelten. Het was trouwens wel een mooi gezicht, die hagelwitte Ruterpolder. Als de deuren van de stal openstonden kon ik steeds genieten van dat prachtige, winterse schilderij.

Het nieuwe jaar is al weer enkele weken oud. De jaarwisseling verliep rustig. Vorige week zijn er weer een aantal jongens uitgezonden naar St. Nicolaasga, waar ze hun opleiding verder vervolgen. Januari is een rustige maand. Tijd om je eens wat te verdiepen in het leven. Wij zijn een apart ras: Fries Roodbont en daarmee zijn wij lid van een soort van politieke partij, zou je kunnen zeggen. Daarnaast zijn wij ook nog lid van de Stichting Zeldzame Huisdieren. Deze stichting draagt er zorg voor, dat, zolang wij zeldzaam zijn, beschermd worden tegen uitsterven.

In ons land worden ruim 5 miljoen huisdieren gehouden. Een deel van deze honden en katten dient slechts heb-, pronk- en gemakzucht. Maar veel dierenliefde is oprecht. Dieren hebben de mensen van meet af aan gezelschap gehouden. Zij waren al voor de mens op aarde. Dieren kunnen mensen helpen hun eenzaamheid, neerslachtigheid, onrust of verdriet te overwinnen. ‘De rustig grazende koeien, die zich van de wereldgeschiedenis niets aantrekken, zijn voor mensen een onmisbare genezing van de vermoeidheid’, schreef theoloog Arnold van Ruler, die in 1933 in het koeienrijke Kubaard zijn eerste predikantsambt aanvaardde. ‘Dieren zijn de mensen geschonken als speelgenoten. Zijn kunnen de mensen helpen meer mens te worden’.

Oh, we krijgen nieuw stro. Een prachtig groot pak geel stro ligt bovenop de hakselaar, die langzaam in beweging komt. Stro uit onze buurprovincie Groningen. Er zitten nog tarwekorrels in. Die zijn lekker voor de kippen en de vogels. Vooral de vogels, ganzen, zwanen, meerkoeten en eenden hebben het moeilijk in een winter als deze. Wij mensen moeten ze maar een handje helpen de winter goed door te komen. De dagen worden al wel weer langer, maar de nachten kouder. En ik kan het weten, want ik ben een bejaarde koe. Nou, groeten! Dikke tut,

Janna

 

« Terug





Snelkoppelingen